Oficjalny portal parafii
 
News & Updates

PENITENCJARIA APOSTOLSKA na mocy władzy w szczególny sposób jej udzielonej przez Jego Świątobliwość w Chrystusie Panu Naszym z Bożej Opatrzności Ojcu Świętemu Franciszkowi, zezwala łaskawie Jego Ekscelencji i Czcigodnemu Ojcu Księdzu Salwatorowi Pennacchio, Arcybiskupowi Tytularnemu Montis Marani, Nuncjuszowi Apostolskiemu w Polsce, aby w dniu 2 grudnia 2017 roku,

BuzunW środę ks. Bp Łukasz Buzun udzielił młodzieży naszej parafii sakramentu bierzmowania. Wcześniej o godz. 13.30 ks. Bp dokonał poświęcenia Sali gimnastycznej przy gimnazjum.
Szczęść Boże ...

Powstała parafialna strona internetowa o adresie:

www.parafiabraszewice.pl


Archiwum

    Proboszczowie

Pierwsza urzędowa wiadomość o istnieniu kościoła w Brąszewicach znajduje się w Aktach parafii Brąszewice, znajdujących się w Archiwum Diecezjalnym we Włocławku. Parafia została erygowana w 1919 r., do roku 1992 należała do diecezji włocławskiej. Od 1992 r. znajduje się w granicach nowoerygowanej diecezji kaliskiej. Do parafii Brąszewice należą obecnie miejscowości: Brąszewice, Gałki, Błota, Kosatka, Kolonia od Godynic, Żychty, Kolonia od Krzyża, Przerycie, Salamony, Sowizdrzały, Szymaszki, Wiertelaki, Wojtyszki, Wólka, Zabrodzie, Żuraw. Liczba jej mieszkańców w roku 1919 wynosiła 1954, w 2002 roku wzrosła do 1980. W czasach króla Władysława Jagiełły miejscowość Brąszewice zasłynęła z kuźni żelaza. Istnienie w tej wsi kuźni i młynów, jak również jej dynamiczny rozwój potwierdzają Lustracje z lat 1628 – 1632. Brąszewice w tym czasie posiadały nowo wybudowaną karczmę i dwojaki dla czeladzi. W 1824 roku Brąszewice liczyły 83 domy i 741 mieszkańców. Do spustoszenia wsi i okolicy doszło w czasie działań I wojny światowej (1914 - 1918). Zasadniczym powodem utworzenia parafii w Brąszewicach była duża odległość od kościoła parafialnego w Wojkowie. W porze jesiennej i zimowej liczba wiernych uczęszczających na nabożeństwa daleka była od ideału. Wierni należący obecnie do parafii Brąszewice pragnęli założyć na początek filię, do której ksiądz przyjeżdżałby co dwa tygodnie. 

          W dniu 13 maja 1919 r. w Brąszewicach zwołano zebranie z udziałem księdza dziekana z Warty, do tego dekanatu należał wówczas Wojków. Ksiądz dziekan przychylił się do prośby wiernych w sprawie utworzenia parafii. Na tym zebraniu wybrano delegację, która udała się w sprawie erekcji parafii w Brąszewicach do Kurii Biskupiej we Włocławku.

        Jednocześnie w Brąszewicach zwołano zebranie, na którym omówiono sprawy zbiórek pieniężnych na budowę pierwszego kościoła parafialnego. Fundusze na cele budowy nowej świątyni parafialnej czerpano również z opłat targowych z okazji odbywających się jarmarków. Opłaty te były pobierane przez okres 3-4 lat i dawały znaczny dochód. Na zebraniu tym powołano również do działalności Komitet Budowy Kościoła. Władze kościelne Diecezji Włocławskiej przechyły się do prośby wiernych z Brąszewic i postanowiły utworzyć nową parafię. W dniu 29.09.1919 r. wydały jej dekret erekcyjny.

         Do chwili zbudowania kościoła w 1919 r. Msze św. odprawiane były w budynku szkolnym, który znajduje się obok kościoła parafialnego w Brąszewicach. W 1921 r. poświęcono kamień węgielny pod budowę świątyni parafialnej. Dnia 6 listopada 1922 r. odbyła się uroczystość poświęcenia nowego kościoła, którego dokonał Ks. prof. Bp Stanisław Zdzitowiecki- ówczesny ordynariusz włocławski.

Nowo zbudowany kościół był budowlą drewnianą o motywach zakopiańskich. Projekt budowy kościoła wykonał inż. Hugon Kudera. Pracami budowlanymi kierował architekt– budowniczy Sułkowski Pierwszym administratorem nowo utworzonej parafii został Ks. Aleksander Walczykowski. Zginął on z rąk okupanta w obozie koncentracyjnym w Dachau podczas II wojny światowej. Drugim proboszczem był Ks. Stanisław Łuczak. Przybył do parafii w roku 1925. Trzy lata później zmarł on w szpitalu w Warszawie.

         Po nim funkcję proboszcza objął Ks. Jan Wistemberg. Za jego kadencji proboszczowskiej zostały przeprowadzone w parafii pierwsze misje. Ks. Jan Wistemberg pełnił funkcję proboszcza do roku 1931. Po nim nowym proboszczem został Ks. Tadeusz Rutkowski. Cechował go wielki zapał do pracy duszpasterskiej. Za jego kadencji proboszczowskiej wybuchła II wojna światowa. Został on przemocą wysiedlony z parafii przez okupanta hitlerowskiego. W 1948 r. Ks. Tadeusz Rutkowski na życzenie Ks. Bp Karola Radońskiego - ordynariusza diecezji włocławskiej wyjechał na nową placówkę.

Dnia 3 maja 1950 r. o godz. 715 w parafii Brąszewice doszło do tragedii. Z niewiadomych do dziś przyczyn piękny drewniany kościół stanął w płomieniach. Ogień szybko rozprzestrzenił się i ogarnął całość budynku. Pomimo energicznej i pełnej poświęcenia akcji ratunkowej, zarówno ze strony parafian jak i miejscowych i sąsiednich Ochotniczych Straży Pożarnych, nie udało się uratować kościoła. Z pięknej świątyni pozostały tylko zgliszcza.

          Żyjący do dziś parafianie mówią, że w czasie pożaru udało się pewnej siostrze zakonnej wynieść z płonącej świątyni obraz Najświętszej Marii Panny. Ten obraz  uratował inne zabudowania w parafii przed niebezpieczeństwem pożaru, gdyż po jego wyniesieniu płomienie zmieniły swój kierunek i nie zagrażały już budynkom mieszkańców Brąszewic. Pożar świątyni miał miejsce w dzień Królowej Polski – 3 maja 1950 r. Utrata świątyni w nowej i niewielkiej parafii, w czasach nieprzychylnych dla kościoła, była wielkim ciosem dla wiernych. 

         Wkrótce po pożarze z pomocą do Brąszewic przybył wojewoda Kucner z Łodzi i podarował barak, w którym mogłyby odbywać się Msze święte. Tymczasem wszystkie nabożeństwa odprawiane były na plebani, która mocno strzeżona w dniu pożaru ocalała od spłonięcia.

         Parafianie Brąszewic, stając w obliczu tak bolesnej straty, równocześnie zdając sobie sprawę, że świątynia jest dla nich domem Bożym, zdecydowali się na rozpoczęcie budowy kościoła murowanego.

         W dniu 7 maja 1950 r. został wybrany Komitet Budowy Kościoła, zatwierdzony następnie przez Kurię Diecezjalną we Włocławku, Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi oraz przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Sieradzu. Wkrótce potem został sprowadzony z Łęczycy barak, który był darem dla parafian od wojewody Kucnery. W dniu 17 czerwca 1950 r. kaplica została uroczyście poświęcona przez Sufragana Włocławskiego, Ks. Bp Franciszka Apolinarego Leśniewskiego z Sieradza, Ks. dziekana Tadeusza Małuszewskiego z parafii Brzeźnio oraz grona okolicznych księży.

        Następny proboszcz parafii Brąszewice Włodzimierz Kostyrko rozpoczął budowę nowego kościoła. Uroczystości poświęcenia kamienia węgielnego i fundamentu dokonał biskup włocławski - Franciszek Korszyński, przy udziale licznego duchowieństwa i wiernych. Miało to miejsce 1 listopada 1952r. W czasie budowy kościoła nabożeństwa odbywały się w drewnianym baraku, który stał w ogrodzie parafialnym. Został on później sprzedany parafii Brodnia w dekanacie tureckim. W chwili wznoszenia pierwszych murów, parafianie nie kryli niezadowolenia, że kościół będzie mały i prosty w budowie. Zwrócono się w tej sprawie do architekta. Podjęto decyzję dobudowania murów w kształcie łuków. Projekt świątyni opracował inżynier- architekt Wacław Kowalewski z Łodzi, technikiem budowlanym, czuwającym z wielkim poświęceniem nad całością prac był Kazimierz Brzozowski. 

          Uroczystej konsekracji kościoła o akcentach neogotyckich dokonał Ks. Bp dr Antoni Pawłowski w dniu 8 września 1956 r. O dalszy wystrój świątyni zadbali już parafianie wraz z Ks. Romanem Nierychlewskim – nowym administratorem parafii Brąszewice w latach 1961-1996.